Το Ελληνικό Σύστημα Υγείας

Το σύστημα υγείας της Ελλάδας είναι ένα μικτό σύστημα που περιλαμβάνει στοιχεία τόσο από τον δημόσιο όσο και από τον ιδιωτικό τομέα. Στον δημόσιο τομέα, ένα δημόσιο σύστημα υγείας συνυπάρχει με ένα μοντέλο κοινωνικής ασφάλισης υγείας. Το 2011 ιδρύθηκε ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ). Λειτουργεί ως ο μοναδικός αγοραστής υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης για ασθενείς που καλύπτονται από το κρατικά χρηματοδοτούμενο Εθνικό Σύστημα Υγείας (γνωστό ως Ε.Σ.Υ.).

Ο ιδιωτικός τομέας περιλαμβάνει κερδοσκοπικά νοσοκομεία, διαγνωστικά κέντρα και ανεξάρτητα ιατρεία. Μεγάλο μέρος του ιδιωτικού τομέα συνάπτει συμβάσεις με τον ΕΟΠΥΥ, παρέχοντας κυρίως πρωτοβάθμια/περιπατητική φροντίδα στο Ε.Σ.Υ. Μετά το 2010, ο ρόλος των εθελοντικών πρωτοβουλιών, των μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ) και των άτυπων δικτύων υγειονομικής περίθαλψης αυξήθηκε σημαντικά. Αυτό ήταν κυρίως μια απάντηση στην κάλυψη των αναγκών του μεγάλου τμήματος του πληθυσμού για το μεγαλύτερο μέρος της ασφαλιστικής κάλυψης και της πρόσβασης στη δημόσια υγειονομική περίθαλψη, κυρίως λόγω της παρατεταμένης ανεργίας ή άλλης αδυναμίας καταβολής εισφορών. Η κάλυψη αποκαταστάθηκε μέσω διορθωτικής νομοθεσίας το 2016.

Το Υπουργείο Υγείας είναι αρμόδιο για τον σχεδιασμό και τη ρύθμιση του ΕΣΥ και του ΕΟΠΥΥ. Παρά τη σύσταση περιφερειακών αρχών υγείας και πρόνοιας ήδη από το 2001 και τη μετονομασία τους σε περιφερειακές αρχές υγείας (ΥΠΕ) το 2004, αυτές οι οντότητες, οι οποίες προορίζονταν να πραγματοποιήσουν εκτεταμένο σχεδιασμό, οργάνωση και παροχή υγειονομικής περίθαλψης, έχουν ασκήσει περιορισμένες εξουσίες μέχρι σήμερα.

Αυτό αναμένεται να αλλάξει με την εφαρμογή πιο πρόσφατων μεταρρυθμίσεων στην πρωτοβάθμια περίθαλψη. Το 2014, η νομοθεσία μετέφερε επισήμως όλες τις δημόσιες εγκαταστάσεις πρωτοβάθμιας φροντίδας, τα κέντρα υγείας και τα αγροτικά ιατρεία στη δικαιοδοσία των ΥΠΕ. Αυτά αναμένεται να αναλάβουν πληρέστερα τους ρόλους συντονισμού της πρωτοβάθμιας περίθαλψης στο πλαίσιο της εφαρμογής περαιτέρω μεταρρυθμίσεων που θα αναπτυχθούν από το 2017 έως το 2020, για τη δημιουργία ενός πιο ολοκληρωμένου συστήματος πρωτοβάθμιας περίθαλψης δύο επιπέδων με δυνατότητα "gate-keeping".

Υπάρχει εκτενής νομοθεσία που ελέγχει τις δραστηριότητες τρίτων πληρωτών και παρόχων υπηρεσιών, τη διαδικασία αγορών και τα επίπεδα τιμών και αποζημίωσης εντός του ΕΣΥ. Η εκπαίδευση και η αδειοδότηση των επαγγελματιών υγείας υπόκεινται επίσης σε αυστηρές ρυθμίσεις.

Πηγή: European Working Group of Practicioners and Specialists in Free Practice - https://www.eanamed.eu/